این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
انتشار فهرست ۱۸ نفره تیم ملی، با وعدههایی که پیش از این درباره جوانگرایی و تغییر نسل به رسانهها و مردم داده شده بود، فاصله زیادی دارد؛ فهرستی محتاط و محافظهکار که در آن، جز چند اسم جدید، نشانه پررنگی از شجاعت و تغییر نگاه در تیم ملی دیده نمیشود.البته حضور بازیکنانی مثل مهدی لیموچی، میلاد سورگی، عارف حاجیعیدی و چند چهره دیگر را باید بهعنوان نکتهای مثبت دید. اما در همین فهرست، نام شجاع خلیلزاده و رامین رضاییان هم دیده میشود؛ بازیکنانی که در آستانه ۳۷ و ۳۶ سالگی قرار دارند و حضورشان در نخستین فهرست پس از جام جهانی، پرسشهایی جدی درباره مسیر تیم ملی به وجود میآورد.
در واقع بازیکنان جوان و آیندهدار لیگ وقتی به این فهرست نگاه میکنند، چه برداشتی باید داشته باشند؟ اینکه هرچقدر تلاش کنند، باز هم درهای تیم ملی به این سادگیها به روی آنها باز نمیشود؟
از سوی دیگر، بازیکنانی که برای نخستینبار یا پس از مدتها دعوت شدهاند، با دیدن چنین ترکیبی چقدر میتوانند به حضور واقعی در ترکیب اصلی تیم ملی امیدوار باشند؟
مسئله فقط دعوت شدن نیست؛ مسئله این است که چه کسی قرار است بماند و چه … …
